براى دفع اين ضرر ، متخصصان كنونى تغذيه دستورى جز اين نداده‌اند كه بايد در مصرف طولانى انگور قدرى احتياط شود و معالجه به‌طور تدريجى و ملايم صورت گيرد تا كبد خسته نشود . در ماهنامهء « تندرست » ، شماره 2 ، سال 23 شرحى دربارهء خواص انگور با عنوان « درمان با انگور » نگاشته شده و دربارهء طرز مصرف آن چنين آمده است : به دو طريق مىشود از آن استفاده كرد : 1 . به شكل غذاى مطلق 2 . به شكل مخلوط با غذاهاى ديگر در طريقهء اولى كه غذا فقط انگور است مدت آن بايد كوتاه باشد . در طريقهء دوم كه با غذاهاى ديگر ، انگور مصرف مىشود ممكن است مدت طولانى باشد و چند هفته ادامه يابد ( اقلا 3 - 4 هفته لازم است ) . رژيم انگور با شكم ناشتا شروع مىشود و تا يك ساعت قبل از هر غذا ادامه مىيابد . مقدار آن بستگى به نوع انگور دارد ؛ معمولا از 500 گرم تا 3 كيلوگرم در روز مصرف مىشود ؛ از اين مقدار نبايد تجاوز نمود ، مخصوصا اگر انگور زياد شيرين است و الّا به كبد تحميل شده و مضر واقع مىگردد ؛ ديگر توصيه مىشود پوست آن را بكنند و هسته‌ها را خارج نمايند كه اختلالى در گوارش پيش نيايد . لاسابلير در صفحهء 822 ، دايرهء المعارف تغذيه ، جلد اول مفهوم همين مطلب را مىنويسد . ولى تصديق بفرماييد كه اين دستور كافى نيست ، بايد تمهيدى انديشيد و جلوى زيان انگور را گرفت و آن را بدون خوف از ضررش به مقدار كافى و مدت طولانى تجويز كرد . براى انجام اين امر در هيچ‌يك از كتب علم تغذيه كه در دسترس من بوده است ، دستورى نديده‌ام و تقريبا يقين دارم كه امروزه هيچ‌يك از استادان علوم تغذيه از خنثى كردن ضرر انگور آگاه نيست ، و چون واقعا اين ميوه لذيذ و خوش‌خوراك داراى فوايد و منابع بىشمار درمان‌بخش است كه نمىتوان از آن‌ها صرف‌نظر كرد ، كاملا استحقاق و قابليت هرگونه مطالعه و تحقيق در روى آن وجود دارد .